Fischer Z - Leiderdorp 3½ - 4½

Na de eerste competitiewedstrijd verloren te hebben, moesten we uit tegen Fischer Z.  Het zou zeker een hele zware pot gaan worden was de verwachting, en dat werd het!

Als eerste was Giel klaar. Op bord 2 speelde hij met zwart en kreeg een interessante stelling op het bord. Na eerder een remise-aanbod afgeslagen te hebben, ko hij een paar zetten later moeilijk een zetherhaling vermijden, en moest hij tegen zijn zin in met remise genoegen nemen:  ½ - ½

Vervolgens namen we de leiding. Michael speelde op bord 7 een voorbeeldige partij. Hij kwam goed uit de opening, kwam in het middenslep een kwaliteit tegen een pion voor en gaf zijn tegenstander in het eindspel geen schijn van kans, nap gedaan:   ½  - 1 ½.

Niels speelde op bord 4, en kwam heel moeilijk te staan in het middenspel. Als dat maar goed gaat was ieders gedachte Maar Niels wist de stelling bij elkaar te houden, en kon met een tactische grap de bordjes verhangen! Achteraf bleek dit een cruciaal punt te zijn:  ½  - 2 ½.

Vlak daarna kwam de "aansluittreffer": Ivo kwam moeilijk uit de opening en de druk werd stap voor stap opgevoerd. In het verre middenspel werd de druk op de koningsstelling te groot :  1½  - 2½.

Martijn speelde een knappe op bord 1. Optisch gezien hadden we na de opening al de 1 ingetekend, maar de tegenstander wist de vrijpion van Martijn goed af te stoppen, Martijn probeerde het nog lang, maar kwam niet door de stugge verdediging van zijn tegenstander 2 - 3.

Vervolgens moesten we de gelijkmaker incasseren. Joël kwam redelijk gelijk uit de opening maar koos in het middenspel het verkeerde plan. De tegenstander kreeg een sterk loperpaar en kon druk uitoefenen op de stelling van Joël wat hem uiteindelijk een kwaliteit opleverde tegen een pion. Er werd nog tot in het eindspel goed weerstand geboden, maar het was uiteindelijk niet te houden: 3-3

Koert speelde op 3 een heel beheerste partij: rustig opgezet in de opening, tegenstander die (te) veel tijd nodig had om het evenwicht te handhaven, en de tijdnood die hierdoor ontstond leverde Koert een pion op. Na nog een pion te winnen geloofde de tegenstander het wel:  3 - 4

De druk dus op de schouders van Wim: vooral de laatste partij niet verliezen. Wim probeerde door creatief spel een koningsaanval op te zetten en dat lukte ook wel deels maar de tegenstander wist juist getimed een kwaliteitsoffer te brengen wat hem een pion en tegenspel opleverde. Wim speelde eerst nog op winst, maar toen hij hoorde dat we met 3-4 voor stonden werd van tactiek gewisseld: alles op remise. Nu was winnen ook niet zo eenvoudig geweest, want de stellig was objectief gezien ook wel remise. De tegenstander berustte daarin: de winst was binnen!  3½  - 4½.